Interview Telegraaf: Iedereen loopt een keer vast

dec 11, 2019 | De Telegraaf

Marcel Hensema stelt zich kwetsbaar op in zijn nieuwste theatervoorstelling. Alles in de hens – over een bijna vijftiger die het even niet zo goed meer weet – is persoonlijker dan ooit. „Of je nu loodgieter of advocaat bent, iedereen komt een keer op het punt dat je denkt: ’Is dit het nu?’”, stelt de acteur.

Een automobilist naroepen wanneer hij een verkeersovertreding begaat. Of zwaar geïrriteerd raken als je op de fiets wordt ingehaald. Bij Hensema sloop het gedrag er langzaam in. „Het duurde wel even voor ik besefte dat ik was veranderd en dat het misschien wel te maken heeft met een soort van midlifecrisis”, geeft de acteur van onder andere Hollands Hoop en Penoza toe.

En omdat mannen volgens Hensema lastige praters zijn wil hij dit onderwerp graag bespreekbaar maken en toelichten in zijn voorstelling. „Vrouwen zijn gewend aan stemmingswisselingen. Van jongs af aan krijgen ze te maken met de menstruatie en weten hoe het is om je dan ineens heel rot te voelen. En nog belangrijker: dat het vanzelf weer overgaat. Maar voor een man is dit compleet nieuw. We zijn van ’niet lullen maar poetsen’, geven elkaar een schouderklop en nemen een potje bier. Wij voeren geen gesprekken over ons gevoel. Tot je ineens niet verder kunt.”

Hij legt uit: „Het komt in vlagen. Het korte lontje, die plotselinge onzekerheid, het benauwende gevoel en het vluchtgedrag. Mijn omgeving merkte dat ik er vaak met mijn hoofd niet bij was. Dat kan, want ik piekerde aan een stuk door. En om dat te stoppen klapte ik mijn laptop maar weer open, of scrolde ik doelloos op Facebook. Zonder stil te staan hoe het echt met mij ging.” 

Bij Hensema drong het tot hem door dat het tijd was voor verandering toen hij met zijn gezin op vakantie was in Frankrijk, in een huisje naast een kathedraal dat als een beginpunt van de Pelgrimsroute Santiago de Compostela diende. „Vol verlangen keek ik naar de wandelaars die daar hun tocht inzetten. Tot mijn vrouw zei: ’Waarom ga je niet naar Piet?’”

„Piet is een oud-collega en goede vriend van 93, die inmiddels in een hutje in Ierland woont samen met zijn honden. Ik ben daar vijf dagen de bergen ingetrokken. En waar ik mij de eerste dag onrustig en onwennig voelde, ervoer ik steeds meer rust. Als je daar midden in de natuur op een verlaten bankje in alle stilte een sinaasappel eet, valt alles van je af. Zelfs het piekeren verdween naar de achtergrond.”

Die wandeling in de bergen is het decor van Hensema’s voorstelling. „De een koopt een cabrio of ruilt zijn vrouw in voor een jonger exemplaar als hij tegen de vijftig loopt. En de ander gaat wandelen om de dingen op een rijtje te zetten. Ik behoor tot die laatste groep. De inzichten die ik tijdens het wandelen kreeg, deel ik op een luchtige manier. Afgewisseld met typetjes, veel humor en mooie bijpassende muziek van Carel Kraayenhof.”

Na zijn theaterdrieluik Mijn edeMijn tweede en Mijn vrede, wist Hensema gaandeweg steeds meer dat Alles in de hens over dit onderwerp moest gaan. „Zes jaar heb ik op De verleiders na niets met theater gedaan omdat ik het plezier in het vak was verloren. Als je niets met het onderwerp hebt, is het lastig er voldoening uit te halen. Dit stuk is autobiografisch, het ligt dichter bij mij dan ooit.”

En dat is voor Hensema best spannend. „Mijn vorige voorstellingen heb ik vooral in en om mijn ’eigen’ Groningen gespeeld. Deze productie is ook in de rest van het land te zien, waar mensen mij waarschijnlijk vooral van televisie kennen. En op de of andere manier straalt theater iets elitairs uit, wat Alles in de hens absoluut niet. Dit gaat iedere man aan…”

„Zonder als een dominee te preken of een kwakzalver te klinken: erover praten helpt”, besluit Hensema. „Dat moet de doorsnee man echt leren. En het is helemaal niet mijn bedoeling dat iedereen bij een praatgroep gaat of direct in therapie moet, want Alles in de hens is ook een leuk avondje uit. Maar er kan echt een last van je afvallen als je het kunt delen. En ook voor vrouwen is deze voorstelling heel leerzaam”, vermoedt de acteur. „Nu klink ik toch als die kwakzalver hè?”

Alles in de hens is t/m eind maart in verschillende theaters te zien. Koop hier tickets
De Telegraaf, 11-12-2019, door Colette Boegman

Telegraaf interveiw